مداركار با وى باشد . در نزد صوفيه قطب كه او را غوث نيز گويند كسى است كه موضوع نظر خداوند است . او كسى است كه اهل حل و عقد بوده و از اولياء اللّه است و خدا ، طلسم اعظم به دو داده است . او انسان كامل و رهبر بزرگ صوفيان مىباشد . او از مردان خداست كه ارشاد و هدايت خلق به دو واگذار شده و مدار متصرفات او از عرش تا فرش است . مولوى : قطب آن باشد كه گرد خود تند * گردش افلاك گرد او بود « 1 » اى عاشق موفق ، وى صادق مصدق * مىبايست چو گردون بر قطب خود تنيدن « 2 » قلب : ميان ، وارونه ، عضو درون ، دل ، ضمير و وجدان آدمى . قلب ظرف وحى و الهام و اشراق است كه آن را طور دوم دل گويند . جوهر نورانى مجرّدى كه حد فاصل ميان روح و نفس است ، حقيقت انسان است كه انسانيت با او تحقق مىيابد . قلب كلى قوس ابد قوس ازل قوس علم قديم قوس قدر قوس قضا قوس مشرق : قوسى كه در هوا ظاهر مىشود . يا عنصر چهارم كه رمى حيات دايمه ارواح و اجسام از آن است . فيض نور آن از اطباق عرش يا قلب يا عقل است . قوس ملايكه قوّت مخيمه : قوت عبارت است از ابداء آثار و افعال .

--> ( 1 ) . مثنوى . ( 2 ) . ديوان شمس ، ج 4 ، ب 21417 .